Lütt Vadding

Bumm, Bumm, Bumm,
So geit dat jümmers – Stunn um Stunn.
Deip drin in Di, dor schlücht een Ding,
Alljeden glöwt dat löppt so hin.

Bumm, Bumm un stumm,
De Tied de löppt, nu kumm.
Hest fähl tau daun, tau warken,
Bist grot un spählst den Starken.

Bumm, stumm un stumm,
Nu geiht dat mit Di um.
Die Lüd die marken all bi Di,
„Hei is nich so, wie hei eins wier!”

Stumm, stumm un stumm,
Bang sitt ick hier nu rum.
Nix is tau moken, nur Geschnatter,
Ick grugg mi all för den Gefatter.

Stumm, stumm un Bumm,
So düster wier de Sunn.
Dien Hart is nu half Minsch, half Kau,
De Ingriep sett Di bannig tau.

Bumm, Bumm, Bumm,
Nu löppt dat wedder, grad‘ – nich krum.
Moij, Vadding, nich lang schnacken,
Kopp in Nacken!

De Pommern-Minsch

De Pommern-Minsch

 

De Pommern-Minsch
von Arne Uplegger

In Griepswold läwt de Pommern-Minsch,
Hei kümmt von’t Water, liggt in Klinsch,
Mit Lüd von woutannersher,
Dat Œwerein, dat föllt em schwer.

Hei het sien Bild von siene Welt,
So wier dat jümmers, em geföllt,
Wat hei all leiwt, siet lange Tied,
Dorför geiht hei ok ein in Striek.

Un büst Du nu kein Pommer, dann
Willst an sien Moritz Arndt em ran,
Dor kriggt hei’t Keifen, Schrien un Blagen,
Föngt an dat Protestiern un Schlagen.

De Arndt, de is nich grot, nur oll,
Mit hüt tau daun, het hei nich doll!
Drum segg ik Di, min Pommern-Mann,
Lott sinn den Schiet un pass Di an!

Afschräven: Worschu!

Titel: Heimatleiw un Muddersprak

Wohrschu!
Von Fritz Ottheinrich.

Up Driewjadg, de Graf Windig höllt,
Is Korl as Driewer angestellt,
As Nahwer driwwt sin Vetter Klas,
Un beiden makt dat hellschen Spaß.
Doch bi de dulle Scheiterie
Dor schütt son Herr Baron vörbi
Un dröppt blots Korl sin Hinnerbacken,
Dat de glieks in dei Knei deiht sacken!
Hei bröllt denn nu gottsjämmerlich
Un will denn wedder rappeln sich,
Doch don röppt Klas, sin kloken Vedder:
„Bliew liggen, Minsch, hei lad’t all wedder!“

Heimatleiw un Muddersprak – Greifswald, den 5. Januar 1924