De Pommern-Minsch

De Pommern-Minsch

 

De Pommern-Minsch
von Arne Uplegger

In Griepswold läwt de Pommern-Minsch,
Hei kümmt von’t Water, liggt in Klinsch,
Mit Lüd von woutannersher,
Dat Œwerein, dat föllt em schwer.

Hei het sien Bild von siene Welt,
So wier dat jümmers, em geföllt,
Wat hei all leiwt, siet lange Tied,
Dorför geiht hei ok ein in Striek.

Un büst Du nu kein Pommer, dann
Willst an sien Moritz Arndt em ran,
Dor kriggt hei’t Keifen, Schrien un Blagen,
Föngt an dat Protestiern un Schlagen.

De Arndt, de is nich grot, nur oll,
Mit hüt tau daun, het hei nich doll!
Drum segg ik Di, min Pommern-Mann,
Lott sinn den Schiet un pass Di an!

Afschräven: Worschu!

Titel: Heimatleiw un Muddersprak

Wohrschu!
Von Fritz Ottheinrich.

Up Driewjadg, de Graf Windig höllt,
Is Korl as Driewer angestellt,
As Nahwer driwwt sin Vetter Klas,
Un beiden makt dat hellschen Spaß.
Doch bi de dulle Scheiterie
Dor schütt son Herr Baron vörbi
Un dröppt blots Korl sin Hinnerbacken,
Dat de glieks in dei Knei deiht sacken!
Hei bröllt denn nu gottsjämmerlich
Un will denn wedder rappeln sich,
Doch don röppt Klas, sin kloken Vedder:
„Bliew liggen, Minsch, hei lad’t all wedder!“

Heimatleiw un Muddersprak – Greifswald, den 5. Januar 1924

Grypswolt, du büst ehrenrieck

IMG-20160713-WA0001.jpg

Hängt in de Universität bie de Beschaffung.

IMG-20160713-WA0000.jpg

Hängt up’t Schiethuus von Räckenzentrum.