Un nu is 2010.

Bannig schick seiht de Tahl ja ut, wat sei uns bring’ wat, warden wi dann ok all seihn.

Ganz besinnlich un mit fähl Tied för’n mien Hartlening (Herzdame) bin ik in’t niege Johr rutscht. Twee Minschen, twee Daach un bannig fähl Tied för all’t wat ein so in Sinn kommt. Ja …, so möt dat sin. Wenn mi de Lü’ disse Daach nah mien Silverster fragen un ik ehr dor von vertell glöwen sei mi dat nich un frogen nah: “Wat, nur ji bei?”. Möt dat denn jümmers mit Kravall un lude Sacken mit fähl Minschen sin?

In’ Johr 2010 is wohl ornlich wat los bi mi. De Utbildung geiht tau enn un wat dor nah kommt, we’ weit dat schon? Awer ik bin ‘n Optimistischen un glöf dat all sihn Wech geiht.

Een Bauk künn ik all Lü’ nur an’t Hart leggen, de ‘n bäten mihr Platt verstahn wulln’. “Plattdeutsch-hochdeutsches Wörterbuch” von Renate Hermann-Winter (Hinstorff Verlag).