Ick sitt disse Daag ma wedder an een Projekt för ‘ne Internettsied. ‘T geiht um enn Fotoprojekt mit fähl oll Männer. De Sied sull all lang fartig sin, awer ick hew jümmers ne Uträäd för mi sülben funn dat Ding nich antaufaten. Ma wir’t de Familie, dann de WG un ‘n annern Daag wat anners wat ich tau daun ha’ – blot nich de Sied.
Doch nu, wo ick dor so an rumknibbeln an bin un dat een Deil in’t anner passt, dor makt mi dat ook wedder Hoeg an de Sack. Dat wart wat fienes.
Nu frag ick mi, warum ick dat so lang hew liggen laten! Ick weit dat sülben nich. Villicht is dat so, wiel ick sowunso de hele Daag vörn Reckner sitt un an min Fieerabend dat nich ook noch maken will. Awer ook wenn ick nich an ne Sied wark, sitt ich an Reckner. Disset Ding is wie ne Droog – nur makt sei nich mall in Kopp.
Dat Wüür dat mi dortau inföllt is “Prokrastination”; heit: Aflenken. För sowat het man jümmers naug Tied un naug Tüch taun schmökern un kiecken un läsen und daun. Wenn ick fardig mit min Prokrastination bin hew ick ook immer ‘n schlecht’ Gewissen.
Awer t’is okk tau eenfach so’n Tüs tau finn. Wikipedia, StumbleUpon, YouTube un so wieder. Ick möt mi dor bannig tausammrieten.
Wenn ji seihn wullt, wat ick mi so ankick, hier finn’ ji mine List bie StumbleUpon: http://www.stumbleupon.com/stumbler/arne2/
Awer nu trüch un wiedermaken …